تبلیغات 
♫♥dokhtar khon asham♫♥
آرام بخوان چون آهسته نوشتم
سلام دوستان گلم عیدتون مبارک همیشه به این سال ها امیدوارم دعاهاتوم مستجاب شده باشه شاید دعاهای من هم مستجاب شد اما در هر صورت مثل همیشه به یاد من باشید اگه با دیدن من غم تو دلت جون میگیره !
می میرم که تا ابد قلب تو آروم بگیره ...
اگه با بودن من ! باغ تو ویرونه میشه !
میرم اما میدونم دل بی تو دیوونه میشه
فکر نکن که بی کسم ! خدا به دادم میرسه
کوه به کوه نمیرسه ! آدم به آدم می رسه
مرهمی از شب چشمات واسه دردم نداری
خورشیدی ! اما خبر از تب سردم نداری
هر چی که درده منه ! باشه الهی خوشی تون
کاشکی گلدونی بشم برای عاشق کشی تون
One asks: grief What are you making silent because Ambiguous Who is writing for her honest, but they should not *************************************************** یکی می پرسد:اندوه تو ازچیست؟ سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟ برایش صادقانه می نویسم برای آنکه باشد ولی نیست من به آمار زمین مشکوکم اگر این سطح پر از ادمهاست پس چرا این همه آدم تنهاست
نابینا به ماه گفت : دوستت دارم . ماه گفت : چه طوری ؟ تو که نمی بینی . نابینا گفت : چون نمی بینمت دوستت دارم . ماه گفت : چرا ؟ نابینا گفت : اگر می دیدمت عاشق زیباییت می شدم ولی حالا که نمی بینمت عاشق خودت هستم عشقت دروغ ، کل حقایق دروغ بود
دست ظریف و خط شقایق دروغ بود
افسانه بود وقتی مهر تو بر دل نشست
آن لحظه ها ، تمام دقایق دروغ بود
حالا عبور می کنم از هر چه بود و هست
از هر چه چشم های مرا بر دل تو بست
قلبت ولی برای دلم تنگ میشود
صدها دریغ ، قلب من از سنگ می شود
شاید به سنگ بودن خود شرم می کنم
از تنگ بودن قلب خود شرم می کنم
خاتون روزهای قدیمی مرا ببخش
بعد از تو باز خاطره تکرار می شود
مثل طناب بر تن من دار می شود
یادش بخیر عشق تو تنها امید بود
دیگر گذشت ، عشق تو انکار می شود
مردی که رفت پیش خودش کم کسی نبود
چشمی که سوخت قاعدتا تار می شود
وقتی که رفت ، چشم تو بیدار می شود
نگاه کن به انچه پیشتر داشتیم وانچه اکنون داریم باور دارم هر انچه به من ارزانی دارد نمی تواند خوشحال کننده تر از اینده ای باشد که مملو از عشق ورزیدن به توست امروز بهترین ساعتم روشکستم چون لحظه های بی تو بودن را به رخم می کشید
مردی در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه میخواند. وقتی که او نخستین بیسکوئیت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم یک بیسکوئیت برداشت و خورد. او خیلی عصبانی شد ولی چیزی نگفت. پیش خود فکر کرد : بهتر است ناراحت نشوم. شاید اشتباه کرده باشد.
ولی این ماجرا تکرار شد. هر بار که او یک بیسکوئیت برمیداشت، آن مرد هم همین کار را میکرد. اینکار او را حسابی عصبانی کرده بود ولی نمیخواست واکنشی نشان دهد. وقتی که تنها یک بیسکوئیت باقی مانده بود، پیش خود فکر کرد : حالا ببینم این مرد بیادب چکار خواهد کرد؟ مرد آخرین بیسکوئیت را نصف کرد و نصفش دیگرش را خورد. این دیگه خیلی پرروئی میخواست! زن جوان حسابی عصبانی شده بود.
در این هنگام بلندگوی فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپیماست. آن زن کتابش را بست، چیزهایش را جمع و جور کرد و با نگاه تندی که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتی داخل هواپیما روی صندلیاش نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عینکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با کمال تعجب دید که جعبه بیسکوئیتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!
خیلی شرمنده شد! از خودش بدش آمد ... یادش رفته بود که بیسکوئیتی که خریده بود را داخل ساکش گذاشته بود. آن مرد بیسکوئیتهایش را با او تقسیم کرده بود، بدون آن که عصبانی و برآشفته شده باشد!
دخترك خودش رو جمع و جور كرد، سرش رو پایین انداخت و خودش رو تا جلوی میز معلم كشید و با صدای لرزان گفت : بله خانوم؟
معلم كه از عصبانیت شقیقه هاش می زد، تو چشمای سیاه و مظلوم دخترك خیره شد و داد زد:
چند بار بگم مشقاتو تمیز بنویس و دفترت رو سیاه و پاره نكن ؟ هـــا؟! فردا مادرت رو میاری مدرسه می خوام در مورد بچه بی انضباطش باهاش صحبت كنم!
دخترك چونه ی لرزونش رو جمع كرد... بغضش رو به زحمت قورت داد و آروم گفت:
خانوم... مادرم مریضه... اما بابام گفته آخر ماه بهش حقوق می دن...
اونوقت می شه مامانم رو بستری كنیم كه دیگه از گلوش خون نیاد... اونوقت می شه برای خواهرم شیر خشك بخریم كه شب تا صبح گریه نكنه... اونوقت... اونوقت قول داده اگه پولی موند برای من هم یه دفتر بخره كه من دفترهای داداشم رو پاك نكنم و توش بنویسم... اونوقت قول می دم مشقامو ...
معلم صندلیش رو به سمت تخته چرخوند و گفت بشین سارا ...
و كاسه اشك چشمش روی گونه خالی شد . . .
The dark, cold streets were not the best place for a little girl, especially on Christmas Eve.
All day, the Little Match Girl had been trying to sell her matches. “A penny for a match!” she had called in a small, pitiful voice to shoppers on the streets. But the people just glanced at her and then hurried on their way. Now it was almost night. The poor girl had not sold a single match.
As she walked along, the Little Match Girl grew very cold. She wore only an old, thin pair of slippers. She had no socks, for she could not afford them. Suddenly, a voice bellowed, “Out of my way!” At that moment, she heard the thundering sound of horses’ hooves.
She scurried across the street, barely managing to get out of the way of a large carriage pulled by two enormous horses. When she stopped to catch her breath, the Little Match Girl looked down at her feet. In fleeing the carriage and horses, she had lost her slippers. Now the Little Match Girl had no shoes at all.
First, the poor Little Match Girl didn't sell any matches, then she lost her only pair of slippers.
The Little Match Girl wandered through the streets as the hour grew later and later. Up ahead, she saw a light shining through the window of one of the houses.
The Little Match Girl looked in the window and saw a table spread with a white tablecloth and set with candles and silver. On the table was a grand Christmas feast -- a fat goose stuffed with the traditional apples and nuts, cakes and pies of all sorts, puddings, and every imaginable fruit. The Little Match Girl had never beheld such a feast.
A family came into the room and sat down at the table. The little girl wished that she could join the mother, father, and three young ones who were about to eat this beautiful Christmas dinner. How hungry she was! The Little Match Girl sighed and turned away, then continued down the street. Soon she saw a light shining from the window of another house.
The Little Match Girl wished she could sit with the family and join in the feast.
This time when she looked inside, the Little Match Girl saw an extraordinarily lovely Christmas tree. There was a gold star at the top, and candles flickered on the branches. Gaily wrapped packages were piled beneath the tree. While the Little Match Girl watched, a group of joyous girls and boys entered the room.
They clapped their hands with delight when they saw the tree and all the presents. How the Little Match Girl wished she could have laughed and played with the children around the Christmas tree! As she turned away from the window, the Little Match Girl heard singing from a group of carolers nearby:
Silent night, holy night,
All is calm, all is bright. . .
The Little Match Girl thought the music so beautiful that she followed the carolers down the street listening to their song:
‘Round yon Virgin Mother and Child,
Holy Infant so tender and mild.
Sleep in heavenly peace,
Sleep in heavenly peace.
The family invited the carolers inside while the Little Match Girl watched nearby.
When they finished singing, the carolers were invited to come inside a brightly lit kitchen. Standing near the door, the Little Match Girl could smell bread baking inside. Once again, she was all alone. Now it was growing late, and the Little Match Girl was very cold. To keep warm, she decided to light one of her matches.
She struck the match, and the light flared. In the bright glow of the match, she imagined herself sitting at a table eating a Christmas feast just like the one she had seen through the lighted window. The Little Match Girl was eating Christmas goose, with pudding and fruit and cake and pie. How warm and full and happy she was!
Just then, the match went out. The bright light was gone, and the Little Match Girl was alone again in the dark. She shivered with cold.
The Little Match Girl imagined sitting at a table eating the best meal of her life.
The Little Match Girl decided to light a second match to try to get warm again. She struck the match, and once more a warm glow and bright light appeared. In the light from this match, she saw herself with the boys and girls around the Christmas tree. She was about to open a Christmas gift wrapped in red paper and tied with a gold ribbon. She was anxious to see what might be inside.
Just then, the match burned out. Suddenly, everything was dark, and again the Little Match Girl was cold and alone. Except for the light from streetlamps, the night was utterly dark, and the Little Match Girl grew so cold that she decided to light the entire bundle of matches.
When she struck all her matches, the whole world suddenly seemed to light up. Stars shot down from the sky. The Little Match Girl felt warm and wonderful. As she looked around, the Little Match Girl had an amazing vision. She saw an angel dressed all in white. The angel was smiling and coming toward her with outstretched arms.
The Little Match Girl couldn't believe her eyes. A bright angel emerged from the night sky.
The angel picked the Little Match Girl up in her arms and smiled upon the small face. The angel started to walk, carrying the Little Match Girl. “Where are we going?” asked the girl. “I am taking you to a place where you will never be cold,” the angel replied as they rose slowly into the night sky. “It is a place always filled with light and warmth. We will go where there are only laughter and smiles, and where you will never be hungry again.”
The angel whisks the Little Match Girl off to a place where she will never be cold or hungry again.
The next morning, those who emerged from their houses saw the bundle of burnt matches lying in the snow. They wondered what had happened. What they could not know was that the Little Match Girl had gone to a place where she would always be warm and loved and happy -- so happy that every single day would seem just like Christmas!
كاش می شد بودم كنارت
تو به دریا دل سپردی
من تو ساحل چشم به راحت
دنبالت دارم می گردم
ولی نیست از تو نشونی
روزگار مارو جدا كرد
تو یه غروب توی جوونی
دلم من هواتو كرده
كاش می شد تورو ببینم
كاش می شد تو خواب دوباره
دست سردتو بگیرم
دنبالت دارم می گردم
ولی نیست از تو نشونی
روزگار مارو جدا كرد
تو یه غروب توی جوونی
خوابیدی رو بال موجا
كاش می شد بودم كنارت
تو به دریا دل سپردی
من تو ساحل چشم به راهت
خداحافظ
چه صدامو بشنوی
خداحافظ
چه نشنوی
تو كه رفتی به سلامت
وعده ما به قیامت
حسرت یه لحظه دیدن
واسه من شده یه عادت 
تولدم مبارک
| پیچك دات نت قالب جدید وبلاگ |
dokhtar khoon asham
be weblog man khosh
omadi
age khoonasham ha ro dost nadari
yani man ro dost nadari
pas tosiye mikonam rahat beri biroon
chon man raftar khobi ba kasani
ke az man motenaferan nadaram
never!
